New Generation
Martijn Verzijl
Camilla Hanney
Elena Genesio
Ioan Iosif
Janina Myronowa
New Generation
Eureka … !!
Het geniale idee geeft een beeld van wat je wilt maken, maar ook van hoe je dat gaat doen.
Hoe vind ik een leuk idee … ?
Inspiratie laat zich niet makkelijk dwingen en komt meestal in stilte en onverwacht!
We kunnen op verschillende manieren een 3D-model maken. Maar wat is nu eigenlijk een 3D-model?
Een 3D-model is een verzameling punten in de ruimte die een oppervlak of een volume vastleggen. Een punt wordt in dit systeem vastgelegd met zijn coördinaten, zodat het oppervlak uiteindelijk wordt beschreven door een verzameling getalletjes. Deze slaat de computer op in een zogenaamd STL-bestand.
Onderstaande plaatje van een 3D-model dat uit een scan komt, laat zien hoe de punten het oppervlak opspannen met kleine driehoekjes.
Het laagjesprogramma, ook wel slicer genoemd, genereert een code die de de 3D-printer kan aansturen. Deze code slaat het programma op op de laptop/computer.
Wanneer we deze code op een USB geheugenstick plaatsen, kunnen we de stick meenemen en in de 3D-printer steken. Zo krijgt de 3D-printer de gegevens van het object dat moet worden afgedrukt en kan hij aan de slag.
Hoera!! Eindelijk resultaat! Het object is gevormd uit klei.
Maar we zijn nog niet klaar…. Om een bruikbaar product te krijgen moeten we nog een aantal stappen doorlopen:
1. Het object moet eerst drogen. Dit maakt het voorwerp stevig, maar het is nog wel broos.
2. Zijn er kleine onregelmatigheden dan kunnen we die nu nog wegwerken.
3. Biscuit-brand. Het object gaat voor de eerst keer de oven in en wordt gestookt tot ongeveer 1000° C. Nu is de klei hard en kan het object verder worden behandeld.
4. We willen er natuurlijk wel iets moois van maken dus we brengen wellicht versieringen aan en/of glazuur.
5. Dan wordt het object een tweede keer gebakken, zodat de glazuur smelt en na afkoelen een mooi effect geeft.
Deze vijf laatste stappen doorlopen we natuurlijk niet alleen bij een 3D-geprinte pot. Voor een pot van de draaischijf, doen we dat net zo.
De 3D-printer is niet meer dan een software gestuurd spuitmondje. Het laagjesmodel met de contouren van het 3D-object stuurt deze spuitmond aan.
Dit mondje kunnen we zachte kunststof laten spuiten, maar evengoed zachte klei. Om keramiek te maken gebruiken we natuurlijk klei.
De 3D-printer kan alleen lijntjes klei spuiten. Daarom verdelen we het ruimtelijke 3D-ontwerp in een opeenstapeling van van dunne horizontale laagjes. Ieder laagje van het 3D-model bevat een contour (lijn) die precies het oppervlak van de 3D-vorm volgt.
Zo brengen we de ruimtelijk vorm terug naar een opeenstapeling van contouren die de 3D printer kan spuiten.
Kies je voor het gebruik van een 3D-printer, dan begin je met een ontwerp ‘op papier’. In de huidige tijd is het papier natuurlijk vervangen door een beeldscherm en je potlood door tekensoftware.
Er zijn talloze mogelijkheden om een 3D-beeld te maken van je object:
– Soms is het tekenen van het ontwerp met een 3D tekenprogramma de beste weg.
– Als je er een afbeelding van een bestaand voorwerp (bv. een portret) in wil verwerken, maak je daarvan een scan. Met een elektronisch oog (camera) leg je de 3D-vorm van het object vast.
– Misschien heb je een bestaand voorbeeld dat in de buurt komt van wat je wilt maken. Dat scheelt al veel werk.
– Je kunt ook vertrekken van een vlakke afbeelding waarvan je met een programma de kleuren omzet in reliëf.
Het maken van een keramisch object is een creatief proces, of je nu gebruik maakt van een draaischijf, handvormen of een 3D printer.
Steeds hou je als ontwerper rekening met je mogelijkheden en het doel van je ontwerp. Mik je op de praktische bruikbaarheid of op de schoonheid van het object dat je gaat maken? Wil je iets maken dat nuttig is of wil je persoonlijke gevoelens uitbeelden? Hoe moet het er straks uitzien?
Op basis van dit soort overwegingen kies je als keramist het middel dat geschikt is voor je doel. Misschien een 3D-printer … ?